

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۱۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۱۱
گاه از غم او دست ز جان میشوئی
گه قصهٔ آ، به درد دل میگوئی
سرگشته چرا گرد جهان میپوئی
کو از تو برون نیست کرا میجویی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به کنجکاوی و جستجوی انسان در دنیای بیرون اشاره میکند. او میگوید که در لحظاتی از غم یار دلشکسته میشود و درد دلش را بیان میکند. در ادامه به این موضوع میپردازد که انسان برای یافتن حقیقت یا یار، به جستجوی جهان میپردازد، در حالی که آنچه که میجوید، در درون خود اوست و باید به درون خود نگاهی عمیقتر بیندازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
