

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۱۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۱۵
گر خار بدین دیدهٔ چون جوی زنی
ور تیر جفا بر دل چون موی زنی
من دست ز دامن تو کوته نکنم
گر همچو دفم هزار بر روی زنی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از تعلق و وابستگی عمیق خود به معشوق سخن میگوید. او به هر نوع آزار و رنجی که از طرف معشوق به او برسد، بیتوجهی میکند و بههیچوجه دست از عشق و ارتباطش با او نمیکشد. حتی اگر درد و مصیبتهای زیادی را تحمل کند، همچنان به دامن معشوق چنگ میزند و وفاداری خود را حفظ میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
