

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۲۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۲۳
گر عقل به کوی دوست رهبر نبدی
روی عاشق چنین مزعفر نبدی
گر آنکه صدف را غم گوهر نبدی
بگشاده لب و عاشق و مضطر نبدی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به اهمیت عشق و معشوق اشاره میکند و میگوید اگر عقل در عشق حضوری نداشته باشد، هیچگاه روی عاشق چنین زیبا نخواهد بود. همچنین، بدون غم و اندوهی که در دل عاشق وجود دارد، چیزی از زیبایی عشق به وجود نمیآید. بهعبارتی، عشق و درد عاشق همانند صدف و مروارید هستند و بدون این غم، احساس عاشقانه نیز شکل نمیگیرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
