رباعی شمارهٔ ۱۹۴۶

لب بر لب هر بوسه ربائی بنهی

نوبت چو به ما رسد بهائی بنهی

جرم همه را عفو کنی بی‌سببی

وین جرم مرا تو دست و پائی بنهی