

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۹۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹۹۰
همسایگیِ مست فَزاید مستی
چون مست شَوی باز رهی از هستی
در رستهٔ مردان چو نشستی رَستی
بر باده زنی ز آب و آتش دستی
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به ارتباط بین مستی و همسایگی اشاره دارد و بیان میکند که در مجاورت شخصی مست، انسان نیز به حالت مستی میرسد. زمانی که فرد از هویت و هستی خود رها شود، به مرحلهای بلندتر از وجود میرسد. در جمع مردان بزرگ که در حال رستگاری هستند، فرد میتواند به تحول شخصیتی و معنوی دست یابد. شاعر از تاثیر باده و عناصر طبیعی در این تحول سخن میگوید.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
