

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۴۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴۳
بر ما رقم خطا پرستی همه هست
بدنامی و عشق و شور و مستی همه هست
ای دوست چو از میانه مقصود توی
جای گله نیست چون تو هستی همه هست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به بیان این مسأله میپردازد که در زندگی ما خطاها و اشتباهات بسیاری وجود دارد، اما عشق و شور و حال خوش نیز در آن حضور دارد. او بیان میکند که وقتی دوست و معشوق حاضر است، دیگر جایی برای شکایت و گله نیست، زیرا وجود او همهچیز را کامل و معنادار میکند. این نکته بیانگر عشق عمیق و آگاهی شاعر از تناقضات زندگی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
