

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۰۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰۰
در باغ من ار سرو و اگر گلزار است
عکس قد و رخسارهٔ آن دلدار است
بالله به نامی که ترا اقرار است
امروز مرا اگر رگی هشیار است
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از زیباییهای باغ خود و گلها و سروها صحبت میکند و آنها را به معشوق خود نسبت میدهد. زیبایی معشوق به قد و رخسارش تشبیه میشود و شاعر از عشق و احساسات عمیق خود میگوید. او به نامی که معشوقش را میشناسد قسم میخورد و نشان میدهد که این عشق و وابستگی او را بیدار و هشیار کرده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
