

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۵۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵۵
شمشیر ازل بدست مردان خداست
گوی ابدی در خم چوگان خداست
آن تن که چو کوه طور روشن آید
نور خود از او طلب که او کان خداست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، مولانا به جایگاه خاص مردان خدا اشاره میکند که به نوعی نمایندگان و واسطههای الهی هستند. او میگوید که شمشیر ازل و قدرت آسمانی در دستان این افراد است و آنها مانند کوه طور، نور و روشنایی را به دیگران میبخشند. در نهایت، او از خواننده میخواهد که نور و حقیقت را از این مردان الهی جستجو کند، چرا که آنها منبع و کان خداوند هستند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
