

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۷۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۷۶
گر دف نبود نیشکر او دف ماست
آخر نه شراب عاشقی در کف ماست
آخر نه قباد صفشکن در صف ماست
آخر نه سلیمان نهان آصف ماست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان جذابیت و قدرت عشق اشاره میکند و میگوید که عشق و احساسات عمیق، همچون ساز و دف، دل را به وجد میآورد. او با ذکر رمز و رازهای مختلف، نشان میدهد که عشق واقعی، فراتر از اشیاء و نمادهاست و در درون خود انسان را به تعلیق و حیرت درمیآورد. به این ترتیب، عشق به عنوان یک نیروی معنوی و عمیق، مهمتر از هر چیز دیگر در زندگی است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
