

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۴۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۴۸
هر صورت کاید به از او امکان هست
چون بهتر از آن هست نه معشوق منست
صورتها را همه بران از دل خویش
تا صورت بیصورتت آید در دست
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به دنبال تجربهٔ عاطفی و ارتباط با معشوقی است که فراتر از صورتها و ظواهر دنیوی قرار دارد. شاعر میگوید که هر شکلی که در دنیا وجود دارد، ناقص و بیارزشتر از معشوق حقیقی است. بنابراین، پیشنهاد میشود که ذهن و دل را از اشکال ظاهری پاک کنیم تا به وجود واقعی و بیصورت آن معشوق دست پیدا کنیم. در این شعر، تأکید بر جنبهٔ باطنی و عرفانی عشق و زیبایی وجود دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
