

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۶
در سر دارم ز می پریشانیها
با قند لب تو شکرافشانیها
ای ساقی پنهان چو پیاپی کردی
رسوا شود این دم همه پنهانیها
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر از عشق و دلباختگی خود میگوید و به میپرستی و زیبایی لب معشوق اشاره میکند. او به ساقی که مشغول ریختن مِی است خطاب کرده و خواستههای درونی و پریشانیهایش را به او میگوید. در نهایت، شاعر بیان میکند که این لحظههای پنهانی و رازها بهزودی آشکار خواهند شد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
