رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۶۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۶۲
آن تازه تنی که در بلای تو بود
آغشته به خون کربلای تو بود
یارب که چه کار دارد و کارستان
آن بی‌کاری که از برای تو بود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به حال و روز انسانی اشاره دارد که در محبت و بلای محبوبش غوطه‌ور است. او در عین ایثار و فدای محبوب، خود را در وضعیتی دشوار می‌بیند. شاعر از خداوند می‌خواهد تا به این فرد بی‌کار و دردمند توجهی داشته باشد، چرا که او تمام وجودش را برای محبوبش فدای کرده است. این شعر نشان‌دهندهٔ شدت عشق و فداکاری انسان در برابر معشوق است.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.