

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۶۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۶۴
آنجا که بهر سخن دل ما گردد
من میدانم که زود رسوا گردد
چندان بکند یاد جمال خوش تو
کر هر نفسش نقش تو پیدا گردد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و زیبایی محبوبش اشاره میکند. او میداند که هرگاه دلش به یاد محبوب مشغول شود، اسرار و رازهای او به زودی فاش خواهد شد. زیبایی و جذابیت محبوب بر دل شاعر نقش میبندد و هر نفس او گواهی بر این دلباختگی است. در واقع، شاعر در تلاش است تا عمیقترین احساسات خود را نسبت به محبوبش ابراز کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
