

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۸۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۸۲
آن روز که کار وصل را ساز آید
وین مرغ از این قفس بپرواز آید
از شه چو صفیر ارجعی باز شنود
پروازکنان به دست شه بازآید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به روز وصلی اشاره میکند که شادی و آزادی از قفس جسم و جهان مادی را به ارمغان میآورد. در آن روز، مرغ جان که در قفس محدودیتها محبوس است، به پروازی دلانگیز میپردازد و به سوی معشوق یا خالق خود میرود. او همچنین به شنیده شدن صدای خداوند و بازگشت پرنده به آغوش او اشاره میکند، که نماد بازگشت به حقیقت و کمال است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
