رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۸۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۸۴
آن سر که بود بی‌خبر از می خسبد
آنکس که خبر یافت از او کی خسبد
می‌گوید عشق در دو گوشم همه شب
ای وای بر آن کسی که بی‌وی خسبد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تاثیر عشق بر روح و خواب انسان‌ها اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که کسی که از عشق بی‌خبر باشد، در حقیقت خواب است و نمی‌داند زندگی واقعی چیست. عشق در گوش او نجوا می‌کند و او را بیدار نگه می‌دارد، در حالی که دیگران که از این عشق محرومند، در خواب غفلت به سر می‌برند.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.