

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۹۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۹۴
آن کس که ز دل دم اناالحق میزد
امروز بر این رسن معلق میزد
وانکس که ز چشم سحر مطلق میزد
بر خود ز غمت هزار گون دق میزد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شخصی که به مقام عرفانی و حقیقتی عمیق رسیده، اکنون در وضعیتی معلق و ناامید است. او که از نظر باطن درک عمیقتری از حقیقت داشته، حال به خاطر غم و اندوهی که به او رسیده، به نوعی در رنج و اضطراب قرار دارد. به طور کلی، این شعر به تضاد بین روشنایی و غم در وجود انسان اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
