

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۴۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۴۵
ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد
شد حامله از شادی و صد غنچه بزاد
زین غلغلهای فتاد در انجم و چرخ
در غلغله چشم ماه بر نجم فتاد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به شادابی زمین و تأثیرات خوشحالی بر موجودات اشاره میکند. زمین به مثابه زنی بارور از شادی، غنچههای فراوانی را به دنیا میآورد. این شور و نشاط به آسمان نیز سرایت کرده و به چشم ماه درخششی تازه میبخشد. در نهایت، شاعر یک زیبایی رازآلود و هماهنگی بین زمین و آسمان را تصویر میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
