

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۵۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۵۰
ای دل اثر صبح گه شام که دید
یک عاشق صادق نکونام که دید
فریاد همی زنی که من سوختهام
فریاد مکن سوختهای خام که دید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به حال دل خود پرداخته و از تأثیر صبح و شام بر روح و احساساتش سخن میگوید. او از یک عاشق صادق یاد میکند که نشاندهندهٔ عشق راستین و اصیل است. در انتها، از دیگران میخواهد تا از فریاد و هوای سوختن بپرهیزند و به جای آن به عمق احساسات و دلتنگیاش توجه کنند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
