

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۵۶
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۵۶
ای سرو روان باد خزانت مرساد
ای چشم جهان چشم بدانت مرساد
ای آنکه تو جان آسمانی و زمین
جز رحمت و جز راحت جانت مرساد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از زیبایی و لطافت تجسمی میکند و با خطاب به یک موجود آسمانی و زمینی، به او میگوید که زیبایی و رحمتش فقط در خدمت جانهاست. او از علاقهمندی به پذیرش رحمت و آرامش این موجود صحبت میکند و خواهان دوری از نگاه بد و نامطلوب است. حالوهوای شعر لطیف و معنوی بوده و در آن اهمیت رحمت و آرامش مورد تأکید قرار میگیرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
