

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۶۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۶۷
این صورت آدمی که درهم بستند
نقشی است که در تویلهٔ غم بستند
گه دیو گهی فرشته گاهی وحشی
این خود چه طلسم است که محکم بستند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به بررسی ماهیت و پیچیدگی انسان میپردازد. او میگوید که انسانها ترکیبی از ویژگیهای مختلف هستند؛ گاهی در جنبههایی شیطانی، گاهی فرشتهصفت و حتی گاهی وحشی ظاهر میشوند. این تغییرپذیری و تضادهای درون انسان را به نوعی طلسم تشبیه میکند که به طور محکم بر او تحمیل شده است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
