

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۸۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۸۳
بر یار نظر کنم خجل میگردد
ور ننگرمش آفت دل میگردد
در آب رخش ستارگان پیدایند
بیآب وی آبم همه گل میگردد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به احساسات درونی خود در مواجهه با یار اشاره میکند. او میگوید اگر به یار نگاه کند، خجالت میکشد و اگر نگاه نکند، دلش پر از درد میشود. همچنین با تصویرسازی از چهره یار، به زیبایی او اشاره میکند و میگوید که همانند ستارگان در آب، جمال یار بینظیر و درخشان است. در نهایت، این بیآبی و دوری از یار، او را به حالت گل آلودگی و غم دچار میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
