

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۹۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۹۸
بیمارم و غم در امتحانم دارد
اما غم او تر و جوانم دارد
این طرفه نگر که هرچه در رنجوری
بیرون ز غمش خورم زیانم دارد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از حال بیمارگونه خود میگوید و اشاره دارد که غمهایش او را در آزمایش قرار داده است. با این حال، غم معشوقش سبب زندهدل بودن او میشود و در عین رنج، دست کم از احساس دوری او آزار میبیند. به بیان دیگر، حتی در درد و رنج، عشق او مایهٔ جوانی و نشاط اوست.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
