

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۰۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۰۹
تا گوهر جان در این طبایع افتاد
همسایه شدند با وی این چار فساد
زان گور بدان گور از آن رنگ گرفت
همسایهٔ بدخدای کس را ندهاد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به ارتباط روح انسان با چهار عنصر اصلی طبیعت اشاره میکند و میگوید که پس از افتادن گوهر جان در این عناصر، فساد و زشتی در دنیا پدید میآید. این چهار عنصر در کنار هم به نوعی به همسایگی درآمدهاند و این همسایگی باعث ایجاد مشکلات و ناهنجاریها میشود. در نهایت، بیان میشود که کسی که در این محیط فاسد زندگی کند، از خدای خود دور میشود و نمیتواند به آرامش برسد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
