رباعی شمارهٔ ۶۱۵

تو هیچ نه‌ای و هیچ تو به ز وجود

تو غرق زیانی و زیانت همه سود

گوئیکه مرا نیست به جز خاک بدست

ای بر سر خاک جمله افلاک چه سود