

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۲۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۲۹
جز صحبت عاشقان و مستان مپسند
دل در هوس قوم فرومایه مبند
هر طایفهات بجانب خویش کشند
زاغت سوی ویرانه و طوطی سوی قند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به اهمیت گفتگو با عاشقان و مستان اشاره میکند و از ارتباط با افراد فرومایه پرهیز میکند. او به این نکته تأکید میکند که هر گروهی تمایل دارد شخص را به سمت خود بکشاند و در این میان، به تضاد طرفداری زاغ و طوطی اشاره میکند. در نهایت، مولانا از خواننده میخواهد که دل را در میان هوسهای دنیوی نگه ندارد و به سوی مسائلی عمیقتر و معنویتر گرایش پیدا کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
