

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۳۱
چشم تو هزار سحر مطلق دارد
هر گوشه هزار جان معلق دارد
زلفت کفر است و دین رخ چون قمرت
از کفر نگر که دین چه رونق دارد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به زیبایی و جاذبههای چشمان معشوق اشاره دارد که پر از سحر و جاذبه است. شاعر با اشاره به زلف معشوق، آن را به کفر تشبیه میکند و در عین حال به صورت و زیبایی او که نمایانگر دین است، توجه میکند. در پایان، شاعر تأکید میکند که زیبایی و جذابیت معشوق در کفر و دین نهفته است و این تضاد، رونق و زیبایی خاصی به آن میبخشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
