

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۳۵
چون بدنامی بروزگاری افتد
مرد آن نبود که نامداری افتد
گر در خواهی ز قعر دریا بطلب
کان کف باشد که بر کناری افتد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به بررسی موضوع بدنامی و شهرت میپردازد. مولانا میگوید که در زمانهایی که انسان دچار بدنامی میشود، ویژگیهای واقعی او نمایانتر میگردد. او به اهمیت جستجوی عمق و حقیقت اشاره میکند و میگوید که ظواهر و ظاهر چیزی بیش از کف دریا نبوده و ارزش چندانی ندارند. در واقع، باید به باطن و عمق وجود توجه کرد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
