رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۵۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۵۱
خورشید که باشد که بروی تو رسد
یا باد سبک سر که به موی تو رسد
عقلی که کند خواجه گی شهر وجود
دیوانه شود چون سر کوی تو رسد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به دنبال توصیف عشق و زیبایی است. شاعر به شدت شیفته شخصی است که در وجودش خورشید و باد سبک سر را می‌بیند. او معتقد است که عقل و خرد انسان هم در برابر جذبهٔ حضور معشوق دیوانه می‌شود و تنها در نزدیک شدن به اوست که این حال حاصل می‌گردد. در این شعر، عشق به سطحی از شدت و عظمت رسیده که تمامی عناصر عالم را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.