

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۶۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۶۵
در سلسلهات هر آنکه پا بست شود
گر فانی و گر نیست بود هست شود
میفرمائی که بیخود و مست مشو
ناچار هر آنکه میخورد مست شود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ارتباط انسان با عشق و حقیقت اشاره میکند. هر کسی که به این عشق گرفتار شود، حتی اگر فانی باشد، به هستی و زندگی واقعی نایل میشود. او به خواننده توصیه میکند که از بیخود شدن و دلخوشی ناشی از نوشیدنیها دوری نکند، زیرا هر کسی که در این مسیر گام برمیدارد، به مستی و سرمستی دست مییابد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
