

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۶۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۶۹
در عشق توام نصیحت و پند چه سود
زهراب چشیدهام مرا قند چه سود
گویند مرا که بند بر پاش نهید
دیوانه دلست پای در بند چه سود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به تأثیر عمیق عشق اشاره میکند و میگوید که نصیحتها و پندها در برابر شدت این عشق بیفایده است. او خود را همچون کسی میداند که زهر عشق را چشیده و در این حالت شیرینی هیچ چیز دیگر برایش ارزش ندارد. در نهایت، به این نکته اشاره میکند که برای کسی که دیوانه و عاشق است، بستن پا و محدود کردن او هیچ سودی نخواهد داشت.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
