

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۷۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۷۱
در عشق تو عقل ذوفنون میخسبد
مشتاق در آتش درون میخسبد
بیدیده و دل اگر نخسبم چه عجب
خون گشته مرا دو دیده چون میخسبد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تاثیر عشق بر عقل و احساسات میپردازد. او بیان میکند که عشق موجب غفلت عقل و خواب آلودگی آن میشود، و عشقورزان در آتش اشتیاق خویش سوخته و به خواب رفتهاند. همچنین، بدون چشم و دل، بینشانی از عشق، او را در عذاب قرار داده است و احساس میکند که اشک و خون از چشمانش به خاطر این عشق سرازیر میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
