

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۷۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۷۸
در لشکر عشق چونکه خونریز کنند
شمشیر ز پارههای ما تیز کنند
من غرقهٔ آن سینهٔ دریا صفتم
یاران مرا بگو که پرهیز کنند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از شدت عشق و تأثیر آن بر روح و جسم خود سخن میگوید. او تشبیه میکند که در جنگ عشق، زخمها و دردهای ناشی از آن، به شمشیری تیز تبدیل میشود. او خود را غرق در این عشق میداند و از یارانش میخواهد که از این جنگ احساساتی پرهیز کنند. این بیان نشاندهندهٔ وسعت و عمق تجربهٔ عاطفی شاعر است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
