

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۸۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۸۵
درویش که اسرار جهان میبخشد
هردم ملکی به رایگان میبخشد
درویش کسی نیست که نان میطلبد
درویش کسی بود که جان میبخشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به معرفی مفهوم درویشی میپردازد. مولانا بیان میکند که درویش واقعی کسی است که به جای طلب نان و مادیات، اسرار و حکمتهای جهان را به دیگران میبخشد و جان و روح خود را در این راه فدای دیگران میکند. درویش نماد بخشش و غنای معنوی است و از او به عنوان موجودی الهی و غنی یاد میشود.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
