

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۱۸
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۱۸
روزی که نگار کمترک میآید
در دیده خیال او به تک میآید
از نادرگی و از غریبی که ویست
در عین دلست و دل به شک میآید
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از احساس دوری و نادیدنی معشوق سخن میگوید. او به یاد محبوبی میافتد که کمتر در زندگیاش حاضر میشود و این غیبت او باعث ایجاد شک و تردید در دل عاشق میشود. او با توجه به نادر و غریب بودن معشوق، عواطفش را در تضاد با واقعیات درونیاش توصیف میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
