

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۲۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۲۰
روزیکه وجودها تولد گیرد
روزیکه عدم جانب اعلا گیرد
تا قبضهٔ شمشیر که آلاید خون
تا آتش اقبال که بالا گیرد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به بررسی دو وضعیت متضاد وجود و عدم میپردازد. شاعر از لحظهای صحبت میکند که وجود جان میگیرد و عدم از سوی دیگر به مقام والایی میرسد. او به تصادم بین زندگی و مرگ اشاره میکند و به قدرتی که در این دو وجه وجود دارد، میپردازد. در نهایت، غایت این دو حالت را در تصویری از شمشیر و آتش اقبال ترسیم میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
