

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۳
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۳
میآمد یار مست و تنها تنها
با نرگس پرخمار رعنا رعنا
جستم که یکی بوسه ستانم ز لبش
فریاد برآورد که یغما یغما
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به وصف یار خود میپردازد که در حالتی مست و تنها به سوی او میآید. او با چشمان زیبا و خوابآلود نظرش را جلب میکند و شاعر در تلاش است تا بوسهای از لبانش بگیرد. اما یار ناگهان فریاد میزند و به او میگوید که این خواسته مانند یغما و دزدی است، به نوعی نشانهای از دوری و ناممکنی آن عشق.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
