رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۴۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۴۲
شب چون دل عاشقان پر از سودا شد
از چشم بد و نیک جهان تنها شد
با خون دلم چون سفر پنهانی
گویند اشارتی که وقت آنها شد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شعر به حال و هوای دل عاشقان می‌پردازد که شب، سرشار از اندیشه و عشق است. دل‌ها به خاطر وصال و جدایی در تلاطم‌اند و از تاثیرات جهان رهایی یافته‌اند. شاعر به سفر پنهانی دل خود با کمال رازآلودی اشاره می‌کند و از وقوع لحظه‌هایی خاص و معنادار سخن می‌گوید.
این بخش به‌صورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.