

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۵۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۵۴
طاوس نهای که بر جمالت نگرند
سیمرغ نهای که بیتو نام تو برند
شهباز نهای که از شکار تو چرند
آخر تو چه مرغی و ترا با چه خرند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به توصیف ماهیت و مرتبهی خاص یک موجود والا میپردازد که شایستهی تماشا و ذکر نامش نیست. شاعر از ویژگیهای ناب این موجود صحبت میکند و به تضاد آن با پرندگان معمولی اشاره میکند. او به حیرت و شگفتی خود از مقام و چیستی این موجود میپردازد و در نهایت بر ابهام و ناشناختگی آن تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
