

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۵۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۵۹
عاشق که تواضع ننماید چکند
شبها که بکوی تو نیاید چکند
گر بوسه زند زلف ترا تیره مشو
دیوانه که زنجیر نخاید چکند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به عاشقی اشاره میکند که در فروتنی و تواضع کوتاهی میکند و به معشوق سر نمیزند. او به معشوق هشدار میدهد که نباید به زلف او حسادت کند و یا ناراحت شود، زیرا دیوانگان به زنجیر عشق نیاز ندارند و آزادانه عاشق هستند. این شعر حال و هوای عاشقانه و وابستگی شدید عاشق به معشوق را نمایش میدهد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
