

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۸۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۸۷
گر ما نه همه تنور سوزان باشد
ناگه ز درم درآی گرم آن باشد
چون وعده دهی نیابی سرد آن باشد
سرما نه همه سرد زمستان باشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به خطراتی که در سایهٔ وعدههای غیرواقعی وجود دارد، اشاره میکند. او با تاکید بر ضرورت صداقت و واقعی بودن وعدهها، بیان میکند که اگر وعدهای داده شود و عملی نشود، عواقب منفی و سردی به دنبال خواهد داشت. به طور کلی، این شعر به اهمیت حرارت و گرمابخشی واقعی در روابط انسانی و ارتباطات میپردازد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
