

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۹۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۹۰
گر هر دو جهان ز خار غم پر باشد
از خار نترسد آن که اشتر باشد
ور جان و جهان ز غصه آلوده شود
پاکیزه شود چو عشق گازر باشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مفهوم عشق و تاثیر آن بر روح انسان میپردازد. او میگوید که اگر دنیا پر از غم و مشکلات باشد، کسی که در دل عشق دارد، از این خارها نمیترسد. به باور شاعر، عشق قادر است انسان را از غمها و آلودگیها پاکیزه کند و حتی در سختیها او را به سوی زیبایی و نور هدایت کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
