

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۰
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۰
از بانگ سرافیل دمیده است رباب
تا زنده و تازه کرده دلهای کباب
آن سوداها که غرقه گشتند و فنا
چون ماهیکان برآمدند از تک آب
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به صدای سرافیل اشاره میکند که برای زنده کردن دلهای از دست رفته و داغدار دمیده شده است. او از خلقی تازه و زنده صحبت میکند که از معضلات و فناهای گذشته رها شدهاند، بهطوریکه این دلها همچون ماهیانی که از عمق آب بیرون میآیند، دوباره جان میگیرند. این تصویر نمادین به تجدید حیات و امید به زندگی تازه اشاره دارد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
