

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۰۴
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۰۴
کی غم خورد آنکه شاد مطلق باشد
وان دل که برون ز چرخ ازرق باشد
تخم غم را کجا پذیرد چو زمین
آن کز هوسش فلک معلق باشد
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به بیان حالتی از شادی و بیغم بودن میپردازد. شاعر اشاره میکند که کسی که واقعاً شاد و آزاد باشد، غم را پذیرا نخواهد بود. دلِ شاداب و رها از دنیای مادی مانند زمینی است که قادر به پذیرش بذر غم نیست. این غمها به سرّ دنیا وابستهاند و روح شاداب و عاری از هوس، از آنها دور است.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
