

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۱۹
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۱۹
مستان غمت بار دگر شوریدند
دیوانه دلانت سر مه را دیدند
آمد سر مه سلسله را جنبانید
بر آهن سرد عقل را بندیدند
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به حالت مستانه و غمزده عاشقان اشاره دارد که از عشق و حسرت شوری دیگر به پا میکنند. دلهای دیوانه و سرمست آنها در جستجوی محبوب، ماه را نظاره میکنند. ماه که نماد زیبایی و عشق است، با حرکاتش عقل و تفکر را تحت تأثیر قرار میدهد و به اندیشههای سرد و بیروح آنها زندگی میبخشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
