رباعی شمارهٔ ۸۳۰

مه را طرفی به ماه رو می‌ماند

چیزیش بدان فرشته خو می‌ماند

نی نی ز کجا تا به کجا مه که بود

جان بندهٔ او  بد و خود او می‌ماند