

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۴۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۴۲
هر دل که بسوی دلربائی نرود
والله که به جز سوی فنائی نرود
ای شاد کبوتری که صید عشق است
چندانکه برانیش بجائی نرود
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: این رباعی به تمایلات عاشقانه و کشش روح به سمت عشق و دلربایی میپردازد. شاعر تأکید میکند که هر دلی که به سمت محبت و دلبر نرود، در واقع به سوی فنا و زوال سوق مییابد. همچنین، تصویر کبوتری شاد که در عشق گرفتار است، نشاندهندهی جذابیت و اسارت ناشی از عشق است. نهایتا، عشق از آنچه که به ظاهر میرسد، قویتر و پرمعناتر میباشد.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
