

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۷۱
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۷۱
اندیشهٔ دهرت ز چه بگداخت جگر
طبع تو مزاج دهر نشناخت مگر
پندار که نطفهای نینداخت پدر
انگار که گلخنی نپرداخت قدر
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به اندیشههای دنیوی و ناراحتیهای ناشی از آن اشاره میکند. او توضیح میدهد که اگر طبع انسان، ماهیت دهر را نشناسد، به چه دردسرها و رنجهایی مبتلا خواهد شد. در نهایت، او به این نکته میپردازد که اگر پدر و نطفهای در کار نباشد و به حقیقت نپرداخته شود، فرد از ارزش و قیمتی واقعی بیبهره خواهد ماند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
