

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۷۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۷۷
ای دل بگذر ز عشق و معشوق و دیار
گر دیده وری ز هر سه بندی زنار
در توبهٔ نیستی شو و باک مدار
کاین فقر منزه است ز یار و اغیار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به دل توصیه میکند که از عشق و معشوق و این دنیای مادی عبور کند. او به اهمیت توبه و رهایی از وابستگیها اشاره میکند و بیان میکند که این فقر و بینیازی از عشق و دیگران، پاک و ارزشمند است. در واقع، دعوت به فرا رفتن از تعلقات و رسیدن به یک حالت معنوی والاتر میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
