

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۸۲
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۸۲
این صورت باغست و در او نیست ثمر
تو رنجه مشو بیهده سوگند مخور
یا کار معلق و فریبست و غرر
خود از تو نجست کس از این جنس خبر
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: در این رباعی، شاعر به توصیف یک باغ بدون ثمر میپردازد و به مخاطب هشدار میدهد که از سوگندهای بیهوده و رنجاندن خود بپرهیزد. او به عدم وجود حقیقت و واقعیات در این فریب اشاره میکند و بیان میکند که هیچکس از انسانها از این جنس خبر ندارد. در نهایت، شاعر بر بیفایدگی این کار معلق و فریبنده تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
