

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۹۷
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۹۷
در نوبت عشق چشم باشد در بار
چون او بگذشت دل بروید چو بهار
این دم چو بهار است ز روی دلدار
چون کار به نوبت است دم را هشدار
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و شیرینی عشق اشاره میکند که مانند بهار تازگی و شادابی به دل میبخشد. عشق که به نوبت میآید، نیازمند توجه و هشیاری است تا لحظههای آن را غنیمت شمرد. در اینجا، شاعر دل را به انتظار عشق میگذارد و بر اهمیت لحظات عاشقانه تأکید میکند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
